ชยครห์ ป้อมงามกลางหุบเขา

หากพูดถึงสถานที่ท่องเที่ยวในจัยปูร์ หรือ ราชสถาน ประเทศอินเดีย คงไม่มีใครไม่รู้จัก พระราชวังสายลม (Hawal Mahal) , พระราชวังหลวง (City Palace) , พระราชวังฤดูร้อน (Jal Mahal) , ป้อมแอมเบอร์ (Amber Fort) และ ป้อมนาหรครห์ (Nahargarh Fort) อันเป็นสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมที่หลายคนเลือกเช็คอินให้เพื่อนๆในโลกโซเชียลรู้ว่าฉันได้มาเที่ยวแล้วนะ แต่บางคนอาจไม่รู้ว่ายังมีอีกป้อมหนึ่งที่มีความงดงามและมีทัศนียภาพสะสวยบนเขาสูงอยู่เหนือป้อมแอมเบอร์ขึ้นไป คือ ป้อมชยครห์ นั่นเอง

ป้อมชยครห์ถูกสร้างโดยมหาราชาไสวจัย สิงห์ ที่ 2 เพื่ออารักขาป้อมแอมเบอร์ เนื่องจากภายในมีพระราชวังของพระองค์เอง เป็นเหตุให้ป้อมชยครห์ถูกสร้างเชื่อมต่อกับป้อมแอมเบอร์ด้วยทางเดินลับใต้ดิน ราวกับว่าทั้ง 2 ป้อมนี้คือป้อมเดียวกัน นักท่องเที่ยวที่ได้แวะไปเที่ยวชมความอลังการงานสร้างของป้อมแอมเบอร์แล้ว ควรจะแวะไปเยี่ยมเยือนที่ป้อมชยครห์เช่นกัน

ในตอนแรกผู้เขียนก็วางแผนจะไปเที่ยวชมเพียง 2 ป้อม เหมือนนักท่องเที่ยวคนอื่นๆ คือ ป้อมแอมเบอร์ กับ ป้อมนาหรครห์ เพราะได้อ่านรีวิวจากเว็บไซต์ไทยมากมาย แน่นอนว่าทั้ง 2 ป้อมนั้นมีความงดงามและยิ่งใหญ่เหมือนที่ใครหลายคนกล่าวถึง แต่ละป้อมที่ได้ไปจะมีไกด์ท้องถิ่นซึ่งมีสายตาแหลมคมดุจเหยี่ยวตรงดิ่งเข้ามาหาเหยื่อ ราวกับบนหน้าผากของเราสลักอักษรคำว่านักท่องเที่ยวไว้อย่างชัดเจน เพื่อเสนอตัวและอาสาพาไปดูนั่นดูนี่และบรรยายถึงสิ่งต่างๆของป้อมจนถ้วนทั่ว กว่าเราจะเที่ยวชมสถานที่ต่างๆในแต่ละส่วนของป้อมทั้ง 2 ที่เสร็จสิ้นก็กินเวลาไปจนบ่ายแก่ใกล้เย็นย่ำเต็มทน เลยคิดกันว่าจะกลับโรงแรมที่พัก แต่โชเฟอร์แท็กซี่ท้องถิ่นซึ่งเราว่าจ้างให้ขับรถพาเที่ยวตลอดวันเสนอสถานที่เที่ยวอีก 1 แห่ง นั่นคือ ป้อมชยครห์ นั่นเอง ป้อมที่เราไม่ได้วางแผนแต่แรกว่าจะไป กลับกลายเป็นสถานที่ที่ตราตรึงยิ่งกว่า 2 ป้อมที่เพิ่งเที่ยวกันมา…

การมาถึงป้อมชยครห์ไม่ได้ทำให้ผู้เขียนตื่นตาตื่นใจเลยสักนิดเดียวในตอนแรก อาจเพราะปัจจัยหลายอย่าง เช่น เหน็ดเหนื่อยจากการเที่ยวชมป้อมแอมเบอร์ กับ ป้อมนาหรครห์ มาทั้งวันจนรู้สึกอยากกลับที่พักเหลือเกิน ยิ่งพอได้เห็นทางเข้าที่แห้งแล้งดูโล่งร้างไม่ค่อยน่าตื่นตาตื่นใจยิ่งรู้สึกเบื่อหน่าย แต่ไหนๆมาถึงแล้วก็เลยต้องเที่ยวชมอย่างเสียไม่ได้ ก็เลยว่าจ้างไกด์ท้องถิ่นให้พาเที่ยวชมแนะนำส่วนต่างๆของป้อมชยครห์ไปเรื่อยๆ

อาคารรอบด้านดูเก่าแก่แลไร้การบูรณะซ่อมแซมอย่างจริงจัง สีแดงอมส้มกระดำกระด่างชวนหดหู่ อีกทั้งยังไม่ค่อยมีผู้คนเข้ามาเที่ยวชมมากเท่าป้อมยอดนิยมทั้ง 2 แห่งที่ผู้เขียนเพิ่งไปมา หรือ อาจเป็นเพราะตะวันใกล้ลาลับฟ้าในอีกไม่นานแล้วก็เป็นได้ ไกด์ท้องถิ่นพาไปดูการเชิดหุ่นกระบอกอันเป็นเอกลักษณ์ของราชสถาน หรือที่เรียกว่า คานธ์พุทลิ (Kathputli) ตรงลานว่างให้นักท่องเที่ยวหลายคนรวมถึงเราได้เพลิดเพลิน ก่อนจะพาออกไปชมตัวอาคารต่างๆกับข้าวของมากมายพร้อมบรรยายอย่างตั้งใจให้นักท่องเที่ยวอย่างเรารู้ถึงประวัติความเป็นมา รวมถึงได้ทราบว่าภายในป้อมชยครห์นั้นมหาราชาและเหล่าบุรุษจะไม่รับประทานอาหารร่วมกับเหล่าสตรีจึงมีห้องโถงแบ่งแยกออกจากกันชัดเจน

แม้แรกเริ่มเราจะรู้สึกไม่ประทับใจกับการเหยียบย่างเข้ามายังป้อมชยครห์ แต่เมื่อได้เดินชมสิ่งต่างๆและได้ฟังเรื่องราวมากมายก็เริ่มรู้สึกดีขึ้นเรื่อยๆ กระทั่งทันทีที่ไกด์ท้องถิ่นพาเราเดินไปถึงยังจุดชมวิวความประทับใจก็บังเกิดทันที

ผู้เขียนถูกพาขึ้นไปยังทางเดินยกระดับทำจากอิฐสีส้มคลาสสิกโอบล้อมรอบสวนสวยเบื้องล่างตัดกับทัศนียภาพของเทือกเขาที่แม้จะดูแห้งแล้งไปบ้างในฤดูกาลนี้ แต่มันก็บ่งชัดถึงความยิ่งใหญ่ของผู้ครอบครองป้อมชยครห์ได้เป็นอย่างดี แสงตะวันยามเย็นสาดให้ยังพอเห็นสันเขาตัดสลับซับซ้อนไปมาเคล้าแนวกำแพงยาวที่ดูเผินๆแล้วต้องแอบมโนว่าเหมือนกำแพงเมืองจีนขนาดมินิ ลมเย็นๆพัดแรงบนที่สูงขณะมองลงไปยังเบื้องล่างเห็นอาคารบ้านเรือนของประชากรอินเดียมากมายตั้งอยู่ในหุบเขา พลอยให้ชวนคิดว่าหากมหาราชาในอดีตกาลเดินมายังจุดที่เรากำลังยืนอยู่ ณ ตอนนี้ในปัจจุบัน เขาจะเห็นภาพต่างๆในยามนั้นได้อย่างไร ทัศนียภาพตรงเบื้องหน้ามีความสวยงามและสะกดใจมากมายกว่าทัศนียภาพที่เราเห็นจากป้อมแอมเบอร์ กับ ป้อมนาหรครห์ จนแทบไม่อยากเดินตามไกด์ท้องถิ่นที่เริ่มเร่งเร้าให้เดินตามไปเยี่ยมชมจุดอื่นๆต่อ

การเที่ยวชมป้อมชยครห์จบลงหลังจากนั้นไม่นาน เราเดินออกจากอาคารเก่าๆทรุดโทรมที่ตอนแรกชวนให้รู้สึกหดหู่ด้วยความรู้สึกใหม่ที่เปี่ยมไปด้วยความประทับใจบอกไม่ถูก ด้านหน้าทางเข้าที่เราเดินผ่านโดยไม่คิดสนใจตอนแรกมีการเปิดให้เช่าขี่อูฐ อันเป็นหนึ่งในกิจกรรมที่ควรลองทำเมื่อมาถึงราชสถาน เราเลยไม่รอช้าที่จะเก็บเกี่ยวประสบการณ์ด้วยราคาเพียงร้อยกว่ารูปี โดยผู้เขียนได้ขี่อูฐเป็นครั้งแรกในชีวิต มันทั้งสนุก ตื่นเต้น และหวาดเสียวที่ต้องทรงตัวบนหนอกของมัน ซึ่งยามที่เจ้าสัตว์หน้าเชิดขนตางอนก้าวย่างแต่ละครั้งก็เหมือนกับจะเทกระจาดเราให้ไหลลงจากหลังของมันเสียที…

ป้อมชยครห์ที่อยู่นอกแผนการการเที่ยวของเราจึงกลายเป็นสถานที่เปี่ยมด้วยความทรงจำดีๆและเปิดประสบการณ์ใหม่ๆให้เราตระหนักว่าไม่ควรตัดสินอะไรจากความรู้สึกผิวเผินก่อนได้เข้าไปสัมผัส แม้ทริปจะจบลงอย่างสวยงาม แต่ความประทับใจยังไม่จืดจาง หวังว่าจะได้มีโอกาสไปสัมผัสสถานที่นี้อีกสักครั้ง…ในเร็ววัน…

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on email
Email
รมย์นลิน
รมย์นลิน หรือ น.ส.กฤชวรุณ โรหิตเสถียร เจ้าของเพจ ” India Indie – ซุบซิบกับสะใภ้อินเดีย ” สะใภ้ภารตะมือใหม่ สาวอารมณ์ขัน ผู้ชื่นชอบ เรื่องฮาๆและชอบแชร์เกร็ดความรู้เกี่ยวกับประสบการณ์การต่างๆในประเทศอินเดีย